PAUL FRANKLAND: JOURNEYMAN DOET WOOB
Voor Gonzo Circus van januari '98: interview met Paul Frankland. Tekst: Peter Wullen
Als mijn Engels woordenboek me niet bedriegt, betekent 'National Hijinx' zoiets als een 'nationale grap', het ganse land te kakken zetten of de draak steken met de natie. Frankland maakt er op zijn tweede Journeyman-album 'National Hijinx' dan ook een echt potje van. Hij zet de luisteraar constant op het verkeerde been. De verschillende stijlen volgen elkaar in een verschrikkelijk snel tempo op zodat je van de ene verrassing in de andere valt. You love or you hate it. We love it.
Paul Frankland is een beetje een schizofreen kereltje. Onder de naam Woob maakte hij twee albums - de derde is onderweg - met de raarste, meest onaardse muziek van de jaren negentig. De radiovriendelijke incarnatie van Woob heet Journeyman maar de muziek is nog vreemd genoeg om te twijfelen of hier een mens achter zit of een alien. De echte Paul Frankland woont in Brighton. De rusteloze, hyperactieve kerel met een veelzijdige interesse en achtergrond komt tussen zijn twee projecten door nauwelijks aan slapen toe. Met een filmdiploma op zak verzeilde hij bijna louter toevallig in de muziekwereld. Met Journeyman en Woob is hij vast van plan om de (film)wereld te veroveren.
Hoe raakte je als filmstudent verzeild in de muziekwereld?
(klinkt vermoeid) Ik schrijf muziek sinds mijn veertiende. De visuele aspecten interesseerden me ook. Het lag bijna voor de hand dat ik op een dag soundtracks zou gaan schrijven. Ik behaalde een filmdiploma, regisseerde zelf enkele films en schreef de scores voor enkele films van mijn medestudenten. Intussen reisde ik de clubs te lande af als house-dj. Maar dat raakte ik gauw beu. Ik legde me uitsluitend toe op chill out. Een demo van Woob raakte in handen van Mixmaster Morris die me pushte om mijn eigen muziek uit te brengen. Een advertentie in een muziektijdschrift trok mijn aandacht en ik stuurde een demo op naar Time Recording. Ik kreeg de kans om een eerste Woob-album op te nemen. Toevallig voerde ik op hetzelfde moment gesprekken met Ninja Tune voor een dj-project met Colin Waterton. Ninja Tune was er meteen wild van. Het eerste Journeyman-album 'Mama 6' was vrij moeilijk te verkrijgen maar we kregen wel positieve reacties.
Je maakte 'National Hijinx' bijna volledig op je eentje. Colin Waterton komt er nauwelijks nog aan te pas.
Colin Waterton had nogal wat inbreng in het eerste Journeyman-album. Bedoeling was dat we als duo een eigen label zouden oprichten. Maar zo ver kwam het niet. Colin verhuisde en legde zich toe op andere zaken. Hij werkte nog wel mee aan een drietal nummers van 'National Hijinx'. Bassist Riad Abji, die in hoge mate de klankkleur bepaalde van het tweede Woob-album, kreeg een grotere inbreng in Journeyman.
Gevolg is wel dat de twee projecten naar elkaar toegroeien en dat er nauwelijks nog een verschil is tussen Journeyman en Woob. 'National Hijinx' kon evengoed de derde geweest zijn van Woob.
Ik hou echt heel veel van de eerste Woob. Ik ben ook gelukkig met 'National Hijinx'. 'Mama 6' en Woob² vond ik niet zo goed. Voor de derde van Woob wil ik een drastische koerswijziging doorvoeren met vocale bijdragen van songwriters en met de inbreng van een strijkkwartet. Jammer genoeg heeft het label momenteel wat financiële problemen. Daarom houd ik op dit moment de boot af. Woob² voldeed niet echt aan mijn verwachtingen. Er was een track op een compilatie waar de band met gitaar, bas en drums echt samenspeelde. Ik wou het tweede Woob-album zo doen klinken met een echte live-sound. Maar dat kon dus niet. Ik wil het risico niet lopen om opnieuw een halfgeslaagd album uit te brengen. Ik wacht liever tot het label genoeg geld heeft om de cd uit te brengen. Hopelijk is dat volgend jaar. Ik werk ook nog aan een nieuw Journeyman-album dat voor de derde Woob zal uitkomen. Het wordt een meer club-georiënteerd album met een bredere muzikale sound. Woob³ wordt meer muzikaal los van wat op het ogenblik in is.
De titels van 'National Hijinx' zijn op zijn minst vreemd te noemen: 'Sloath', 'Eugolana box', 'Tuft er'. Schuilt er een betekenis achter die titels?
(grinnikt) Sloath is een woord dat ik gebruikte om een creatuur te benoemen dat zeer traag voortkruipt. De track zelf is heel langzaam en zeer chilled out. Het nummer sleept zich gedurende vier minuten verder like a lounge lizard kinda bar thing. 'Eugolana box' heette eerst 'A Box' maar werd dan veranderd in 'Analogue Box' maar dan omgekeerd.
De hoes is ook zeer mooi. Ik meende mijn moeder te herkennen in één van de verknipte gezichten.
(lacht hartelijk) Toen ik in Manchester woonde, deelde ik een flat met bassist Riad Abji. Een vriend van me - Scabboy - maakte intrigerende collages. Op een dag toonde hij me alles wat hij gedaan had. Ik koos de verknipte gezichten uit omdat ze heel goed passen bij de mix van stijlen op het album.
Je behaalde een filmdiploma. Wat is het verschil tussen een Woob- en een Journeyman-film?
Journeyman is fast, hectic and trippy. Woob is cinematic with actors and dialogue. Als men mij zou vragen om een soundtrack te schrijven dan zou het onder de naam Woob zijn. Journeyman is meer een naam voor een popvideo. Al is wat ik maak niet echt popmuziek. Ik werk momenteel aan een film voor de volgende Journeyman-single die hopelijk volgend jaar in maart zal uitkomen. De video zal te zien zijn op live-shows, MTV en ik hoop dat hij ook rotatie krijgt op de TV. Intussen werk ik ook aan reclamespots waar ik wat Journeyman in probeer te krijgen. Als ik geld genoeg bijeenkrijg - op mijn veertigste - wil ik een film draaien.
Heb je ook plannen om op tournee te gaan met Journeyman?
Ik was feitelijk gestopt met dj-ing en met live-sets. 'National Hijinx' kreeg vrij weinig promotionele ondersteuning tenzij telefonisch en een occasioneel optreden voor de radio. Ik heb de laatste twee jaar feitelijk vrij weinig uitgericht. De opnames voor het Journeyman-album dateren reeds van '96. Ik ben intussen verhuisd van Manchester naar Brighton. Ik heb eerst en vooral geprobeerd om mijn studio in orde te krijgen. In '98 wil ik alles voor elkaar krijgen. Het idee is om van de volgende Journeyman een album te maken dat on the road werkt. Ik heb al enkele contacten om een kleine tournee op te zetten. Maar ik wil er eerst klaar voor zijn. Ik hoop ook dat ik in '98 het geld kan bijeenkrijgen om een eigen label op te starten.
Had je vorig jaar nog wat tijd over om naar muziek van anderen te luisteren?
(ontgoocheld) Och, ik luisterde naar heel veel zaken maar ik haatte het meeste ervan. Ik vond de laatste van David Holmes zeer goed. Portishead was ook leuk. Ik beluisterde talloze twelve inches van kleinere labels maar naar mijn mening zaten er onvoldoende goede dingen tussen. Het laatste album van Coldcut vond ik ook niet slecht. Ik dacht dat ik hem niet goed zou vinden maar het viel nogal mee. Ik heb trouwens een remix gemaakt van 'Timber'. Wat de cd-rom betreft? Ik kocht zopas een krachtige PC dus ik heb hem nog maar vluchtig kunnen bekijken. Ik vind hem goed maar ondanks de potentiële mogelijkheden van het medium lijkt het me allemaal toch nog erg gelimiteerd. In een ideale wereld zouden de mensen hem in een zwarte doos moeten kunnen stoppen en bekijken zonder de beperkingen van apparatuur of techniek. Misschien moeten ze de volgende keer gewoon een Playstation Game maken of zo. Ik weet het niet.
further information
...